Toen ik gisteren schreef over de manier waarop je het beste kan genieten van de springs, noemde ik tuben. Terwijl ik dat schreef dacht ik dat dat wel een goed idee was eigenlijk en na een zoekopdrachtje kwam ik uit op de Ichetucknee River in Ichetucknee Springs State Park. Er werd wel bij vermeld dat tuben erg populair is onder de studenten van Gainesville en dat je het beste zo vroeg mogelijk kan komen omdat er een maximaal aantal tubers per dag worden toegelaten.

McOntbijt

McOntbijt

En zo stond ik om 6 uur naast m’n bed om de wekker uit te zetten… en nog even de tijd te nemen om wakker te worden. Rond 7 uur zat ik in de auto en reed ik richting de WalMart om een brood te halen…. maar…. deze WalMart verkoopt helemaal geen belegd brood. Dan maar naar de Arby’s voor een ranzig broodje rosbief. Maar… na een minuutje wachten bij de praatpaal lijkt het restaurant nog niet open te zijn. Dan maar doorrijden naar de McDonalds aan de overkant en een McOntbijt van een bagel en een rösti. Inmiddels loop ik al iets achter op schema en blijkt de exacte locatie van Ichetucknee Springs State Park niet in mijn navigatiesysteem te staan. Dat wordt dus de mannelijke intuïtie gebruiken….

Ichetucknee Springs State Park

Ichetucknee Springs State Park

Een klein uurtje later, iets over 08:00 kom ik aan bij de noord ingang van Ichetucknee Springs State Park, nadat ik eerst een tube heb gehuurd bij Lowe’s Tubeland voor $5. De entree van het park kost ook $5, maar daar krijg je dan wel meteen een lift voor. Je dropt namelijk je tube en je tubemaatjes af bij de North Entrance en vervolgens rij je naar de South Entrance om je auto te parkeren. Daar stap je vervolgens in een busje die jou weer naar je tubemaatjes bij de North Entrance brengt.

Het was nog lekker rustig toen ik weer bij de North Entrance aankwam. Vooral in het weekend schijnt het een gekkenhuis te kunnen zijn. Vanaf de parkeerplaats is het een klein stukje lopen tot de plaats waar je te water gaat. En daar ga ik dan, dobberend in/op een rubberen band, over de Ichetucknee River. De gillende medetubers heb ik van mij afgeschud en ik drijf heerlijk door de schitterende omgeving. Je hoeft alleen maar een beetje bij te sturen hier en daar, de stroming brengt je vanzelf verder. Het zonnetje is snel aan het opwarmen, het water is aangenaam koel. Maar wat een leuke manier om van de ongerepte natuur te genieten, dit is echt een aanrader. Ik heb de lange tocht gedaan over de rivier en was zo’n 2 1/2 uur op het water. Helaas geen foto’s want mijn camera houdt niet zo van water…

Welcome to Perry

Na het tuben ga ik door naar Perry, een plaats tussen Gainesville en Tallahassee in. Gisteren heb ik weer via Priceline geboden op een hotelkamer en zo zit ik voor $43 in Days Inn. Dit hotel is echter niet erg mooi. Het voldoet, maar is erg oud en afgeragd. Ik vraag me ook af wat ik eigenlijk in Perry doe, want het is nu niet echt het meest inspirerende plaatsje. Morgen maar richting een grote stad denk ik of richting een plaats aan de Golf van Mexico. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik naar Tallahassee wil of naar een plaatsje aan de Golf. Morgen lees je wat het geworden is 🙂

Econfina River State Park

Nadat ik ingecheckt ben in Days Inn en ik alle spullen uit de auto heb gehaald voor een grondige herschikking van alle troep, ga ik er weer op uit. Ik ga door naar Econfina River State Park, een klein half uurtje hier vandaan. Hier ga ik een stuk wandelen, de blauwe route van 2.6 mijl (4,2 km). Dat lijkt niet zo erg lang, maar met een temperatuur van zo’n 36 graden is dat echt niet te kort 🙂 Deze route gaat langs uitgestrekte wetlands en door een bos van dennebomen. Halverwege hoor ik wat geritsel en ineens sta ik oog in oog met misses zwijn en haar kinderen. De reactie is bij beiden gelijk; “aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! wat nu?!”. Komt zo’n beest op je af om haar kinderen te beschermen of vluchten ze liever. Moet ik weglopen? Voor ik een stap naar achteren heb gezet, is zwijn en consorten al knorrend weggevlucht en kwam ik tot de conclusie dat ik een familieportret had moeten maken.

Econfina River State Park

Op de terugweg stuit ik op een uitdaging… de stenen waarop ik moest stappen om een watertje over te steken, lagen nu ineens helemaal onder water. Blijkbaar is het vloed geworden. Een stukje verderop zie ik een boomstam boven het water liggen. Dan moet ik deze maar nemen om de overkant te bereiken. Als ik mijn balans maar niet ga kwijtraken, op die manier wil ik liever niet nat worden. Maar dat is niet het geval, ik kom keurig aan de overkant.

Eenmaal weer terug van de wandeling, relax ik even in de hotelkamer voordat ik naar de Golden Corral ga. Dit is een buffetrestaurant en ligt letterlijk naast het hotel. Ik word daar hartelijk ontvangen door de bediende, die graag wil weten waar ik vandaan kom en waar ik allemaal naar toe wil de rest van de vakantie. Hij geeft echter aan dat er een nieuwe regel is in het restaurant…. je mag niet weg voordat alles op is.